شبيه حس عجيبي 

                كه در دلم جاريست

                      هجوم خاطره هايت                                                           هميشه اجباريست

            روزگار غريب را يادت هست

              چشمهاي نجيب را يادت هست

                     گفتي از عاشقي طلب داري

                           عشق مردم فريب را يادت هست

دل  من  با  همه  سادگیش  بفرما  مال تو

هر چی  دارم  و  ندارم  توی  دنیا  مال  تو

منو دوست داشتی بگو میخوام که یادم بمونه

همه ی  دوستت  دارم  ها  توی  دنیا   مال  تو

باز هم  هوای دلم چه طوفانیست

چشمهایم دوباره بارانیست

روزگار غریب دلتنگی ............

این قفس جای ماندن من نیست

هر دعايي مي كنم حكم اجابت مي دهد

     چون كه احساسم فقط بوي نجابت مي دهد

خواب نیلوفر چشمات

            توی مرداب نگاهم

                    غزل همیشگی بود

                            تا همیشه چشم براهم  ..........

در اين زمانه كه عصري از آهن و سنگ است....

ببين چقدر دل من براي تو تنگ است .........

براي  حرمت  حسي  به  نام  دلتنگي.....

قسم به لحن نگاهت همين خوش آهنگ است ....

ببين  چه  ساده  دلم  را  دلت  هوايي  كرد....

ببين  سكوت  نگاهت  چقدر  بي رنگ  است ....

نوشته ام  كه  بداني  پر از  تب  و  تابم ....

دلم  براي  نگاهت  دوباره  دلتنگ  است ....

واسه چشمات می نویسم

چشایی که خیس خیسه

زیر  بارون  نگاهت

دلم آروم می نویسه

دارم اینجا تک و تنها

واست از عشق می نویسم

کاش بیای اینجا ببینی

منو با چشمای خیسم

واسه قلبت می نویسم

اونی که پاک و نجیبه

دل به هیچ کسی نداده

این برام خیلی عجیبه

می نویسم واسه حست

حسی که زلال و نابه

مثه یه رویای شیرین

توی بیداری و خوابه

می نویسم دیگه خونه

واسه من خونه نمیشه

تو نباشی من میمیرم

دل من دیوونه میشه

می نویسم دیگه جاده

واسه من راهی نداره

می رسه به آخر خط

امتدادو کم میاره

می نویسم آخه پرواز

دیگه معنایی نداره

قناری دلش گرفته

جز قفس جایی نداره

فقط از تو فقط از تو

می نویسم می نویسم

کاش بیای اینجا ببینی

منو با چشمای خیسم

تو چشام یه دنیا غصه

تو نگاهم پره درده

اگه تو باهام بمونی

غصه هام بر نمی گرده

می نویسم اگه باشی

بازم از عشق می نویسم

تو نباشی آخه هرگز

دیگه من نمی نویسم

واسه هق هق غرورم

تو مسافر غریبی

توی رویا های دورم

تو دلیل بودن من

چرا از دلم بریدی

تو نباشی توی دنیا

بمونم با چه امیدی

تو نیاز لحظه هامی

فصل تکرار هنوزی

چی میشه بخاطر من

برسی از راه یه روزی

تو نباشی دیگه هرگز

تا ته قصه نمی رم

تا تو برگردی دوباره

دل به هیچ کسی نمی دم

تو نباشی غم دوریت

می سوزونه باورم رو

می سپره دست غریبی

همه ی خاکسترم رو

تو نباشی تو نباشی

شب ستاره رو نمی خواد

آسمونم کم میاره

دیگه مهتاب در نمیاد

تو بیا و تا همیشه

مرهم زخم دلم باش

من به دلتنگی دچارم

توی توفان ساحلم باش

سلام تازه ویک حس بیقرار و عجیب

برای حرمت قلبی که مانده پاک و نجیب

برای حرمت دستی که رفته تا ته باغ

ولی نچیده از این روزگار واژه ی سیب